Blog: Mijn zoektocht naar vitaliteit – deel 2

[vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″][vc_column column_padding=”padding-5-percent” column_padding_position=”top-right” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ width=”1/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default”][vc_column_text]

Deel 2: Waar krijgen we energie van?

Energie? Ik krijg het zelf steeds meer. Zeker omdat mijn zoektocht naar vitaliteit meer richting begint te krijgen. Na mijn vorige blog ben ik in de afgelopen weken weer een stapje verder gekomen. Een stapje dichterbij mijn doel om een werkbare definitie van vitaliteit te vinden om het zo vitaliteit in het bedrijfsleven te stimuleren. Oordeel zelf. Ik deel wat ik ontdekt heb weer graag met jullie.

[/vc_column_text][divider line_type=”No Line” custom_height=”50″][vc_column_text]

Het begint bij de bron 

Even terug naar vorige keer, toen ik concludeerde dat “energie” het toverwoord is als het gaat om vitaliteit. Immers, wie weet, waar individuele medewerkers energie van krijgen, heeft de sleutel tot een vitale organisatie. Toch is energie het op het eerste oog net zo’n ongrijpbaar, abstract begrip als vitaliteit. Googelen leverde verschillende definities op: van het wel erg droge “vermogen om arbeid te verrichten” tot “de kracht om iets te doen of in beweging te brengen”. Bij deze laatste definitie gaat het niet alleen om menselijke energie, maar om alle vormen van energie die in staat zijn om veranderingen teweeg te brengen in of aan (stoffelijke) voorwerpen.
Bij deze natuurkundige omschrijving werd de Einstein in mij wakker: hoe ontstaat energie dan bij de mens? Wat is hetgeen dat mij in beweging brengt? Juist toen mijn vierkante ogen de strijd begonnen te verliezen van de dansende lettertjes op mijn computerscherm, was daar één zin die plotseling mijn aandacht trok. “Energie ontstaat niet zomaar, daar is een bron voor nodig”. De dagen daarna bleef dit zinnetje in mijn hoofd echoën. Ik moest terug naar de bron: de bron van waar menselijke energie ontstaat. Gelukkig is daar veel over geschreven. Ik kwam uit bij Steven Covey.[/vc_column_text][divider line_type=”No Line” custom_height=”50″][vc_column_text]

Word geen dinges

De Amerikaan Covey gaf in meerdere bestsellers zijn visie op management en leiderschap. Gebrek aan energie op de werkvloer was een belangrijk studieonderwerp voor hem. Hij weet dit gebrek aan de manier waarop wij onszelf en anderen benaderen: we leven in een maatschappij waar mensen worden gezien als “dingen”. “Dingen” kunnen niet nadenken en reflecteren en moeten gestuurd worden. Een voetbal heeft een trap nodig om zich te kunnen bewegen. De mens daarentegen kan wel nadenken en reflecteren. Door een trap in een bepaalde richting wordt hij onderdrukt in de beweging die hij eigenlijk zou willen maken. Zo wordt de menselijke energie beperkt. Covey meende dan ook dat we onszelf en anderen niet meer als “ding”, maar als een “mens/wezen” moeten beschouwen. Een wezenlijk verschil.[/vc_column_text][divider line_type=”No Line” custom_height=”50″][vc_column_text]

De complete mens

Covey liet ons niet alleen achter met deze constatering, hij beschreef ook hoe we onszelf als “compleet mens” zouden moeten zien: met een lichaam (fysiek), hoofd (mentaal), hart (sociaal-emotioneel) en ziel (spiritueel/zingeving).* Deze dimensies zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als er één verandert, heeft dit direct invloed op de andere. Volgens Covey staat de ziel (zingeving) centraal, als de kern van ontwikkeling voor de andere drie dimensies. En in deze vier dimensies samen ligt de bron van menselijke energie besloten.

*Covey was niet de enige die deze vier niveaus (of dimensies) hanteerde: veel oosterse- en westerse filosofieën en religies kennen vergelijkbare dimensies. [/vc_column_text][divider line_type=”No Line” custom_height=”50″][vc_column_text]

Terug naar energie

De vier dimensies als bron voor menselijke energie die Covey beschrijft, herken ik zelf in alles: is het immers niet zo dat we meer energie krijgen, op het moment dat onze lichamelijke conditie verbetert? Maar is het ook niet zo, dat op het moment dat we de zin van ons werk niet zien, onze energie maar beperkt is? Hoe fit we lichamelijk ook zijn? Of, zoals één van mijn lezers opmerkte: als je relatie met je partner onder druk staat (sociaal-emotioneel), komt dit je energie ook niet ten goede, al heb je nog zo’n toffe job.

We moeten dus inderdaad terug naar die bron, willen we weten waar medewerkers energie van krijgen. Hoe? Stap voor stap weer, één dimensie per keer, te beginnen met het lichaam: hoe draagt onze fysieke gesteldheid bij aan onze energie? Ik duik er de komende tijd vol energie in. En wat dat oplevert, vertel ik je graag de volgende keer!

Ben je geïnspireerd of heb je zelf nog tips of aanvullingen? Wil je eens met mij in gesprek om mij te helpen bij mijn zoektocht naar vitaliteit? Je bent nog altijd welkom om te reageren! Stuur mij een e-mail (a.harteman@foodstep.com) of praat mee op LinkedIn. Je kunt ook altijd twitteren naar @Foodstep met #ditisvitaliteit[/vc_column_text][divider line_type=”No Line” custom_height=”50″][/vc_column][/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ width=”1/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default”][/vc_column][/vc_row]